Τι πρέπει να ξέρουμε όλοι μας όταν δούμε ένα άτομο να κάνει μια επιληπτική κρίση με σπασμούς :

  • Να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, να καθησυχάσουμε όσους βρίσκονται κοντά και να αφήσουμε την κρίση να εξελιχθεί χωρίς να προσπαθήσουμε να τη σταματήσουμε.
  • Να χρονομετρήσουμε την κρίση.
  • Να απομακρύνουμε αντικείμενα που μπορεί να προκαλέσουν τραύματα.
  • Να χαλαρώσουμε τα ρούχα και να βγάλουμε τα γυαλιά ή την οδοντοστοιχία, αν φοράει.
  • Να βάλουμε κάτι μαλακό κάτω από το κεφάλι π.χ. σακάκι.
  • Να γυρίσουμε (μετά την κρίση) τον ασθενή σε πλάγια θέση για να μην καταπιεί ενδεχόμενα εμέσματα.
  • Να παραμείνουμε για 15-20 λεπτά της ώρας και να ελέγξουμε την αναπνοή και το χρώμα του.
  • Να προσφερθούμε να καλέσουμε ένα ταξί, συγγενή ή φίλο για να βοηθήσουν το άτομο να πάει σπίτι αν φαίνεται μπερδεμένο ή αν δεν μπορεί να πάει σπίτι μόνος του.
  • Να δείξουμε κατανόηση μετά την κρίση.

Η αναπνοή σχεδόν πάντα επανέρχεται αυτόματα μετά από μια κρίση. Αν ο ασθενής δεν αναπνέει, αυτό σηματοδοτεί επιπλοκή της κρίσης.

  Το βλέπουμε όταν υπάρχει έλλειψη δυνατότητας αναπνοής, καρδιακή προσβολή ή χτύπημα στον λαιμό. Σε αυτές τις ασυνήθιστες περιστάσεις πρέπει να αρχίσει αμέσως CPR (καρδιοαναπνευστική ανάνηψη). Αν υπάρξουν επαναλαμβανόμενες κρίσεις ή μία κρίση διαρκέσει πάνω από πέντε λεπτά, το άτομο πρέπει να έχει άμεση ιατρική βοήθεια. Επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένης διάρκειας κρίσης μπορεί να είναι status epilepticus (κρίσεις που δεν σταματούν), που απαιτεί επείγουσα ιατρική βοήθεια.

Τι δεν πρέπει να κάνουμε :

  • Να μετακινήσουμε το άτομο, εκτός εάν κινδυνεύει.
  • Να περιορίσουμε τις κινήσεις.
  • Να προσπαθήσουμε να ανοίξουμε το στόμα.
  • Να προσπαθήσουμε να βάλουμε κάποιο αντικείμενο στο στόμα.
  • Να του δώσουμε κάτι να πιει.
  • Να προσπαθήσουμε να κάνουμε τεχνητή αναπνοή εκτός από τη σπάνια περίπτωση που ο ασθενής δεν αναπνέει μετά την κρίση.

Τα συνηθέστερα αίτια είναι :

  • Να μετακινήσουμε το άτομο, εκτός εάν κινδυνεύει.
  • Να περιορίσουμε τις κινήσεις.
  • Να προσπαθήσουμε να ανοίξουμε το στόμα.
  • Να προσπαθήσουμε να βάλουμε κάποιο αντικείμενο στο στόμα.
  • Να του δώσουμε κάτι να πιει.
  • Να προσπαθήσουμε να κάνουμε τεχνητή αναπνοή εκτός από τη σπάνια περίπτωση που ο ασθενής δεν αναπνέει μετά την κρίση.